• تعریف حسابداری

    نگهداری ، ثبت و ضبط  کلیه فعالیتهای مالی یک موسسه به منظور تهیه گزارشات مالی( حسابداری عبارت است از فن ثبت , طبقه بندی و تلخیص فعالیتهای مالی یک موسسه در قالب اعداد قابل سنجش به پول و تفسیر نتایج حاصل از آن . مجموعه قوانین و قواعدی که با استفاده از آنها بتوان اطلاعات مالی یک موسسه را گردآوری , طبقه بندی و در قالب گزارشات حسابداری برای اشخاص ذینفع ارائه داد را حسابداری گویند .

  • حسابهای پرداختنی

    این بدهی ناشی ازخرید نسیه کالاوخدمات ازدیگران است . بازپرداخت درموعدی که طبق قراردادویاقول وقراری که به هنگام خرید موردموافقت قرارگرفته است صورت می گیرد.ضمناً قدیمتر این حساب رابعنوان بستانکاران نام می بردند

  • فرض تداوم فعالیت

    حاکی از این است که واحد تجاری عملیات خود را در آینده قابل پیش بینی ادامه خواهد داد. به بیان دیگر، واحد تجاری آن قدر به موجودیت خود ادامه می دهد تا برنامه های جاری خود را اجراء و تعهدات خود را ایفا کند.

  • تنزیل چیست

    تنزیل روش تعیین نرخ بهره میزان معینی سرمایه است.
    این روش اساساً برای محاسبه ی ارزش نقدی طلب مدت دار به کار گرفته می شود. بنابراین هر گاه نرخ بهره یا نرخ تنزیل معادل ۱۰ درصد و مبلغ اسمی طلب یک ساله ای برابر ۱۱۰ ریال باشد، ارزش نقدی یا کنونی طلب مزبور برابر ۱۰۰ ریال خواهد بود.

  • دارایی

    درحسابداری به هرآنچه که درتملک موسسه باشد دارایی گفته می شود.کلیه منابع اقتصادی اعم از مشهود ونامشهودکه درتملک موسسه بوده وقابل تقویم به پول ودارای منافع آتی برای موسسه باشند رادارائی نامند

  • پیش دریافت درآمد

    دریافت هرگونه بیعانه یاپیش دریافت بابت خدماتی که درآینده باید ارائه شود تازمان ارائه خدمات به عنوان " پیش دریافت درآمد " شناسائی شده ونوعی بدهی تلقی می شود.

  • حساب

    برای اینکه در هر زمان وضعیت مربوط به هر یک از اقلام حسابداری مشخص باشد ، آن قلم و کلیه تغییرات مربوط به آن در یک صفحه یا کارت به طور جداگانه نوشته می شود که به آن حساب می گویند . هر حساب شامل سه بخش می باشد که بخش اول عنوان حساب ، بخش دوم طرف بدهکار و بخش سوم طرف بستانکار است .عنوان حساب که مشخص می نماید اطلاعات مندرج در آن حساب متعلق به کدامیک از اقلام دارایی ، بدهی ، حقوق صاحبان سرمایه ، درآمد و هزینه می باشد

  • فرض تفکیک شخصیت

    مفهوم شخصیت در حسابداری عموماً به معنای این است که برای مقاصد گزارشگری مالی، واحد تجاری را باید به عنوان یک شخصیت مستقل از صاحب یا صاحبان آن در نظر گرفت. یکی از اثرات این فرض این است که در حسابداری درآمد هنگامی شناسایی و اندازه گیری می شود که برای واحد تجاری تحقق می یابد و نه هنگامی که بین صاحبان واحد مزبور توزیع می گردد.

  • ماخذ استهلاک

    مابه التفاوت بهای تمام شده و ارزش اسقاط مال را ماخذ استهلاک می نامند